Dlaczego drętwieje język

Od 72 do 90 procent olejku eterycznego z goździków to jedna jedyna substancja. Eugenol: pierścień benzenowy, grupa metoksylowa, hydroksyl i krótki ogon allilowy. Cząsteczka, którą da się narysować na serwetce.

Odpowiada i za zapach, i za to chłodne zdrętwienie, które zostaje na języku. Eugenol hamuje przewodzenie bodźca nerwowego — dlatego przed erą nowoczesnego znieczulenia olejek goździkowy po prostu kładziono na bolący ząb, a cementy stomatologiczne na bazie tlenku cynku i eugenolu są w użyciu do dziś.

Pierwsze miejsce wśród całej żywności

Kiedy badacze zestawili sto najbogatszych źródeł polifenoli w diecie, goździki stanęły na czele listy. Nie jagody, nie kakao, nie zielona herbata, tylko wysuszony pąk kwiatowy z pięciu wulkanicznych wysp.

I od razu poprawka, bez której ta liczba nic nie znaczy: stu gramów goździków nie zjada nikt. Jeden pąk waży około siedemdziesięciu miligramów. Cztery pąki na garnek grzańca to mniej więcej jedna trzecia grama przyprawy i poniżej pięćdziesięciu miligramów polifenoli na całe towarzystwo.

Goździk nie jest i nigdy nie będzie źródłem przeciwutleniaczy w diecie. Jest za mocny, żeby jeść go w ilościach, w których miałoby to jakiekolwiek znaczenie. Liczba robi wrażenie, ale mówi nie o korzyściach, tylko o stężeniu: to najgęstsza substancja na twojej półce.